Brood, kaarsen en oesterzwammen

Voor de derde keer rij ik richting Wapserveen, naar de Hobbitstee om brood en oesterzwammen te kopen. Voorbij de Johannes Post kazerne, aan een zijweg en nog een burgerhuis ligt de Hobbitstee. De Hobbitstee bestaat al heel lang. Het is een van de oudste leefgemeenschappen in Nederland. Ooit kocht ik kaarsen van bijenwas die uit de  Hobbitstee kwamen. Ik weet het nog goed. De kaarsen, okergele, plakjes bijenwas, opgerold met de hand en een lont in het midden, waren heel anders dan de gladde, witte kaarsen uit Gouda. Er zijn nog altijd van dit soort kaarsen te koop, maar ze komen niet meer uit de Hobbitstee. Mogelijk zijn ze ook niet meer van bijenwas.

Vaak had ik gehoord over de Hobbitstee, als leefgemeenschap. Nu woon ik er dichtbij. Via een flinke wandeling over de hei kan ik er zo naar toe. In een artikel in Trouw, 16 oktober 1996, is meer over de geschiedenis te vinden. Even googelen en je bent er. Het is een leuk interview om te lezen. Als je de geschiedenis over wilt slaan, kun je direct door naar twintig jaar later, naar hoe het nu is;  http://www.dehobbitstee.org

In de bakkerij koop ik geurend brood, dat uit de grote, zelfgebouwde, houtgestookte oven komt. Het is aangenaam warm in de bakkerij, een nagloei van ovenwarmte. De croissants en quiches zijn niet te overtreffen, echt niet. Later thuis als alles uitgestald is in mijn eigen keuken, ruikt het alsof ik zojuist zelf gebakken heb. Hoe aangenaam. Er zijn voor zover ik weet geen hobbitkaarsen meer te koop. Wel oesterzwammen, gekweekt, ja gekweekt op koffiedik. Snijden in lange repen, heel eventjes aanbakken in wat roomboter,… en daarna zachtjes neerleggen op een bedje van verse, warme aardappelpuree. Genoeg om heel gelukkig te zijn.