India for ever

Een levende spiritualiteit wortelt tot in de haarvaten van de Indiase samenleving en trekt al jaren lang, duizenden en duizenden mensen van uit de hele wereld. In de winter van 1968 trokken de Beatles naar Rishikesh in Noord India. Zij verbleven in een ashram aan de Ganges, in de uitlopers van de Himalayas. Volgden Maharishi Yogi’s lezingen en trainden in transcendente meditatie. In ongeveer dezelfde tijd kwam de ashram van Osho, toen nog Bhagwan Shree Rajneesh, in Poona tot volle bloei. De ashram en de lectures van Bhagwan inspireerden velen en ook mij. Op het ogenblik, altijd in de wintermaanden, verblijven weer vrienden en bekenden in LaxmanJhula, dicht bij Rishikesh. Zelf kan ik daar door kwetsbare gezondheid niet meer naar toe. Maar met enige weemoed denk ik terug aan de periodes die ik in India verbleef.  Het geabsorbeerd worden, of je wil of niet, in het volstrekt andere; dat is verblijven  in India. De schoonheid, zelfs van viezigheid, de kleuren, geuren, smaken, geluiden, het krioelen van mensen en dieren, verlaat je nooit meer helemaal. Nu zijn er weer honderden en honderden mensen, vaak nog heel jong , uit heel Europa, Brasilie, Australië. Zij bezoeken de satsangs van ShantiMayi, Mooji, PremBaba. Het woord satsang komt uit het Sanskriet: Sat is waarheid en Sanga gemeenschap. Satsang betekent: “samen zijn in waarheid”. Al vele jaren komen mensen bijeen om uitdrukking te geven aan hun diepste verlangen: vrede te vinden in zichzelf.  Dat diepe verlangen laaft zich en vult zich met wijsheid, devotie en liefde. De ashram waar ShantiMayi jaarlijks een aantal maanden verblijft is een traditioneel Vedische ashram. De Westerlingen verblijven in hotels in het dorp en de Indiërs wonen in de ashram. Zij mengen niet of nauwelijks met elkaar. Hans Maharajji, de guru en stichter van Sacha Dam is in 2011 overleden. Over zijn opvolging vanuit de Indiase lijn wordt nog steeds gestreden heb ik begrepen. Dit speelt zich af op het niveau van ashram politiek en heeft niets met Premier Narendra Modi’s politiek van ‘India First’ te maken. (blog van 2maart) Hoewel vrees ik, het ‘First principe’ ook in de strijd in de ashram een belangrijk element is.

Over het diepe verlangen naar vrede, dat zich laaft en vult met wijsheid, devotie en liefde, is het lastig schrijven. Woorden die je  hoort of leest, benaderen en echoën wat vrede, wijsheid, devotie en liefde is en dat is al heel wat. De beeldmetafoor hierboven: nog een echo van wat niet uit te beelden is. Het is het grootste schilderij dat ik tot nu toe maakte: twee meter breed en een meter hoog.

India for ever: je moet er plaats voor hebben of plaats voor willen maken en het is niet te koop.