Homo Deus

Al grazend in de vergezichten van Homo Deus bevangt mij een aangenaam soort duizeligheid. Homo Deus, een actueel, spraakmakend boek over de Godmens met Supervermogens. Big history, maar dan over de toekomst door Yuval Nuah Harari*. Hij beschrijft hoe de mensheid op weg is naar de Goddelijke Superstatus. Wij gaan via wereldoorlogen, wereldreligies, naar nieuwe vrede, genetische modificatie en mondiale dataverwerkingssystemen. Nano robotjes in onze bloedbaan ruimen verkeerde cellen op. Ons organisch lichaam wordt op den duur verrijkt met anorganische toevoegingen als bionische handen, knieën, ogen. Steeds belangrijker als je boven de zeventig bent. Mijn duizeligheid slaat om in een vreemd soort gretigheid. Een cyborgchirurg in Tokio, die vanuit haar werkkamer iemand kan opereren in een ruimtestation op Mars. Dit megalomane kijken in een zo schone toekomst, dat bevalt mij wel. Het bevalt me vele malen beter dan, het machteloos meekijken in beelden van chaotisch geweld, honger, droogte en smeltende ijskappen. Harari schrijft ook over geluk. In het hoofdstuk : ‘Het recht op geluk’, reduceert hij geluk tot uitsluitend; het hebben van aangename sensaties in ons eigen lichaam. Recht op geluk bestaat dat wel?  ‘ Woede bijvoorbeeld, volgens Harari, wordt ervaren als een verhit, gespannen gevoel in het lichaam en dat maakt het zo vervelend.’     Ja, dat ken ik. Het is, dat vind ik ook, inderdaad; heel vervelend. Hij schrijft: ‘ We reageren nooit op gebeurtenissen in de buitenwereld, maar alleen op sensaties in ons eigen lichaam.’ En hier denk ik dan; deus, deus, deus, dit gaat veel te ver. Want hoezo?  Is er eigenlijk wel een buitenwereld en waar is die dan? Als ik er niet ben, dan is er zeker toch ook geen buitenwereld?  Nisargadatta** zei heel vaak: “de wereld is in jou, jij bent niet in de wereld” en ook shocking:” jij bent niet je lichaam”. Een tuimeling in het non-duale.  Het aangename duizelen van daarnet kwam heel even terug, maar is intussen  overgaan in een zachte weldadigheid. Hoor ik daar nu heel in de verte, zingen? Homo, Homo, Deus, o , o…..o

* Yuval Noah Harari doceert geschiedenis aan de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem. Homo Deus Een kleine geschiedenis van de toekomst. Uitgegeven 2017 Thomas Rap.

** Nisargadatta 1897 – 1981 spiritueel leraar te Bombay. Gesprekken over non dualiteit zijn opgetekend en vertaald  in het boek; Ik ben/Zijn.

*** Foto van beeldje van dansende Ganesha, op de hoek van het bureau. Ganesha is een van de meest geliefde Hindoe Goden: ‘the remover of obstacles’