Boeddha ben jezelf

Als je op de Noorder Poort* bent en door het land rond de boerderij wandelt kom je min of meer toevallig een beeld van Boeddha tegen. Het beeld staat aan de achterkant van de boerderij enigszins verborgen bij een oude houtwal met doorkijkjes naar de kinhin* paden, die de weilanden doorsnijden. Het beeld komt uit China en staat hier al zo’n tien jaar. Het werd destijds gekocht in een winkel in Amsterdam en geschonken door Ciska Matthes* en haar moeder Henriette.  ‘Het was nogal wat om het zware beeld in een kleine auto naar Wapserveen te brengen,’ vertelt Ciska. ‘Gelukkig was daar een sterke man, Nitiman, die samen met anderen de Boeddha op de sokkel wist te plaatsen.’ 

Vele jaren later tijdens een retraite komen meerdere toevalligheden samen. De houten sokkel onder het beeld is aan vervanging toe. Barbara, een van de deelnemers aan de retraite wil in haar tuin, thuis de flagstones vervangen, omdat de baby die op komst is straks in het gras moet kunnen spelen. En Ciska die de retraite leidt, vindt al langer dat er iets met de sokkel moet gebeuren. Nu zijn de flagstones naar de Noorder Poort getransporteerd en tijdens de retraite is de oude sokkel vervangen.

Op de tweede zaterdagmiddag in september staat een stille groep retraitedeelnemers bij het beeld, om de Boeddha zittend  op de troon van flagstones, plechtig in te wijden.  Jiun Hogen Roshi, de zenmeester van de Noorder Poort spreekt en buigt, plaatst een brandend wierookstokje bij het beeld en leidt de recitaties*.

Het is stil, zo stil als het beeld van de Boeddha.

Het spreken is stil. Het buigen is stil. Het reciteren is stil. De bel klinkt en toch is het stil. Het Ma ka han nya* klinkt op langs de gevel van de boerderij en het blijft heel stil. Na het reciteren wordt Iedereen uitgenodigd  om een eigen wierookstokje bij het beeld te zetten, waarna de plechtigheid wordt beëindigd.  

Ja, het was werkelijk, – een staan bij het beeld om je de Boeddha in jezelf te herinneren -. 

‘Want daar gaat het om,’ zegt Ciska in het gesprek dat ik met haar heb. ‘Het gaat om de Boeddhanatuur in je zelf, daarop moet alles gericht zijn.’  ‘Het beeld is een beetje verborgen en dat vind ik heel mooi,’ zeg ik.  Waarop Ciska vol vuur zegt; ‘Ja, je moet het zien, je moet er oog voor hebben. Boeddha ben jezelf.’

We sluiten het gesprek af waarbij Ciska wenst, ‘Moge dit beeld, de mensen die het zien helpen om de tijdloze stilte in zichzelf te vinden.’

*Kin Hin, meditatief lopen

*Recitaties, oude teksten, half zingend, hardop uitspreken

*Ma ka han nya, aanhef van de Hartsoetra

Een gedachte over “Boeddha ben jezelf

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *