Maandelijks archief: december 2018

Sneeuw

________________________________________

Sneeuw

De hele dag al is het buiten prachtig, schemerig, donker grijs. Het zingt een beetje in mijn hoofd; ‘let it snow, let snow, let it snow.’ Ik verheug me op de beloofde, zachte vlokken en de heel andere wereld waarin we ons, binnen een paar uurtjes zullen bevinden, als het echt gebeurd. Alles samen in een stille, wit, bedekte wereld waar niets, maar dan ook niets, wordt overgeslagen.

Terwijl er nog geen vlokje is gevallen komen reeksen beelden te voorschijn die zich in mijn herinnering hebben genesteld. Beelden van vogels die precies weten waar ze moeten zijn. Vogels die honger hebben maar eerst afwachten om dan, zo snel als mogelijk, hun kans te pakken. Beelden van vogels die bepalen wie er wel bij mag en wie niet en die vechten over onzichtbare grenzen en die op de vlucht slaan of heel brutaal zijn.

Deze kraai kijkt vanuit de hoogte wie er verjaagd moet worden en of het al veilig is om te landen  op een streng van pinda’s of in een huisje.

 

De merel durft het wel aan bij de zaadjes op de grond tussen de grassprietjes, die maar een klein eindje boven de sneeuw uitpiepen.

 

 

_________________________________________

De tekeningen maakte ik een paar jaar geleden op een ipad. Het tekenen op de ipad ging snel en gladjes. Toch ben ik daar weer vanaf geraakt, al weet ik niet meer precies waarom. Maar nu er sneeuw voorspeld is vind ik het wel leuk om deze ipadtekeningen alsnog te voorschijn te halen en in de blog te delen.

________________________________________________________________________

 

 

 

.

 

 

 

 

 

De derde vrouw en het scheepsrecht

_________________________________________________________________

Judith Herzberg tijdens de nacht van de poëzie in september 2018

‘Hopen is een vorm van gekte

wanhoop ook.’

‘Dank u wel’

__________________________

Zo eindigde Judith haar voordracht. Het zijn de laatste twee regels van het gedicht dat zij voordroeg tijdens de nacht van de poëzie. Twee maanden later op 29 november ontvangt Judith Herzberg, (i934) de Prijs der Letteren uit handen van koning Willem-Alexander. Het meest bijzondere aan deze prijsuitreiking is, vind ik, dat het scheepsrecht zich hier het voltrekt. Na twee en twintig prijsuitreikingen staat op deze dag, de derde vrouw op het podium om de Prijs der Letteren te ontvangen.

Scheepsrecht is volgens van Dale: ‘recht dat op schepen geldt: gezegd om een derde herhaling te rechtvaardigen of te bespotten, (ook) alle goede dingen geschieden in drie keer.’ Gemakshalve houd ik het nu maar even bij – de goede dingen – en ga er vanuit dat die gewoon door blijven gaan. Koning Willem-Alexander las tijdens zijn speech, in het Koninklijk Paleis in Amsterdam, een gedicht uit de bundel ‘Het vrolijkt’ en dat helpt ook om op – de goede dingen – gericht te blijven. Al vind ik het wel vreemd dat in de zaterdagkrant van 1 december, van de Trouw en NRC geen letter of fotootje over deze gebeurtenis te vinden is.

Ik zoek naar een gedicht dat voor mij spreken kan en dat is niet zo gemakkelijk. Want op bijna iedere bladzijde, zit ik bij wat ik lees, instemmend te knikken. Het ene gedicht is nog sterker dan het andere. En ik kan wel een beetje sterkte gebruiken in deze zorgelijk onrustige tijden. In  de bundel ‘Wat zij wilde schilderen’ koos ik uiteindelijk het gedicht voor deze blog:

Regels geschreven tijdens plaatselijke vrede nr. 3

Het is veel werk, vrede

vredig houden

en versterken.

 

Daar zijn bloemen voor

muziek die van de toren

blaast maar ook

de watjes in de oren.

 

Van al het veel te vele

dat je omgeeft wil je

niet álles zien

niet álles horen.

 

We doen de kraan maar open

en er komt water uit!

We kunnen zomaar

winkels binnenlopen

en kilo’s suiker kopen!

 

Vrede is: niet aldoor

hoeven hopen. De radio

vergeten. En als je iemand

ziet in uniform, toch

door durven lopen.

 

Vrede is het als je begint

vrede gewoon te vinden

en niet meer iets

tussen oorlogen in.

 

Wij strooien

brood omhoog

als vogelvoer

en komen toe

aan zieleroer.

_____________________________

Gebed

 

Oprecht hoop ik dat Judith Herzberg het podium nog lang niet gaat verlaten, 

dat wij heel vaak veel brood omhoog zullen strooien en

dat het scheepsrecht ons altijd terzijde zal blijven staan.

________________________________