Auteursarchief: admin

Klein schilderijtje

__________________

olieverf op doek 18/24

___________________________________

Op weg naar het atelier bedenk ik dat het tijd is voor een daily painting.*

Een paar uurtjes schilderen; klein en iets nieuws. De voorjaarsbloemen op de stoep voor de bloemenwinkel reiken tot aan de straat. De narcissen in het groene potje zijn afgeprijsd, omdat ze al in bloei zijn. Maar is dit misschien toch niet een beetje raar?  Zouden ze eigenlijk niet juist extra duur moeten zijn?

____________________________________________________________

* Julian Merrow-Smith.  Postcard from Provence https://shiftinglight.com

In de sloot

_

Bij het met de hand

te bedienen sluisje

van de sloot

ligt een reiger

in het ijs

 ze is dood.

 

half in en half

boven water

rusten de grote vleugels

in het ijs 

met de kop daaronder

weggebogen

herinnert  alles aan

haar vliegvermogen. 

 

 

________________________________________________________

De foto vond ik in afbeeldingen op google; maker unknown


Een eeuwenoud waaklied


__________________________________________________

Op de oever van de Ganga

______________________________________

In de uitlopers van de Himalaya, op de oever van de Ganga bij Rishikesh in India, werd ik ingewijd in het reciteren en zingen van de Gayatri mantra. De Gayatri is een oeroud gebed dat vele eeuwen geheim was en alleen door de mannen uit de kaste van brahmanen gereciteerd mocht worden.

Tegenwoordig schalt de Gayatri mantra in de meest uiteenlopende versies, ook buiten de tempels, over het station, over de markt of ergens in een druk straatje, uit een van de vele luidsprekers. Dit doet niets af aan het eeuwenoude waaklied. Eerder zelfs heiligt de mantra, schetterend in vele popversies, het oorverdovende, onophoudelijke, dagelijkse gedruis. 

  Als je de Gayatri samen met andere mensen in een gestructureerd verband zingt, gaat dit in het sanskriet. Dan wordt de mantra in princiepe 108 keer gereciteerd. Het bewust en van harte reciteren van de Gayatri mantra,  alleen of in een groep, hardop, of innerlijk, laat zelden iemand onberoerd.

Onderstaande vertaling uit het sanskriet is van grote precisie en weerspiegelt grandioos, de diepte en schoonheid van de Gayatri.                 

Door alle lagen van ervaring heen is

‘Dit’

de ware aard,

die het bestaan verlicht,

het allerhoogste

Ene.

Moge alle wezens

door subtiele en meditatieve intelligentie

de verheven schittering van

verlicht bewustzijn gewaarworden.

***

GAYATRI MANTRA

Om Bhur Bhuvah Svah

Tat

Savitur Varenyam

Bhargo Devasya Dhimahi

Dhiyo Yonah

Prachodayat

****

_______________________________________________________________________

 

 

 

 

 

 

Oes plekkie

_____________________________________________________________________________

Verhuizen naar een daolders plekkie in Wapserveen.

____________________________________________________________________________

Wapserveen is een lintdorp van bijna acht kilometer. Langs de lange doorlopende weg, Midden en Oosteinde geheten, staan voornamelijk boerderijen, enkele huizen en het voormalige café Bruins. Als je tegenover dit voormalige café de Butenweg opgaat kom je bij het zencentrum de Noorder Poort.

Hier had ik acht maanden een plek waar ik in olieverf schilderde. De inspirerende setting met ook nog een schitterend uitzicht op de akkers en de weiden tussen het dorp en  Wapserveense AA hebben me veel gebracht. Ik schilderde  portretten en landschappen zoekend naar mijn weg in beeldtaal. Soms ging het met stapjes vooruit en dan, je raadt het al, een paar stapjes achteruit. Maar het atelier was tijdelijk en het centrum heeft de ruimte binnenkort zelf weer nodig.

Gelukkig kan ik mijn spullen verhuizen naar Oes Plekkie bij het kerkje van Wapserveen.

 

Ik trek in bij Ardan die genereus een deel van oes Plekkie aan mij gunt. Hij is de schilder van de wortels (zie blog dd 18 november) en werkt denk ik al een maand of twee in deze ruimte.

Oes plekkie ligt naast de oude pastorie, tegenover het kerkje, dat ooit nog aan Maria werd toegewijd. Maar dat was voor de hervorming denk ik. Het kerkje staat er sinds 1803, de authentieke klokkenstoel stamt uit de zestiende eeuw.

Het is een historische plek, de geschiedenis is voelbaar, ze trekt een beetje aan je ziel en aan je ogen als je hier bent.

 

Het kerkje gerenoveerd, is van sublieme eenvoud en heel functioneel.

Er zijn kerkdiensten om de veertien dagen. De ruimte wordt ook verhuurd voor passende andere activiteiten. Wie weet lukt het zelfs om zó goed en veel te schilderen dat er in zomerweken geëxposeerd kan worden.

_____________________________________________________

Voor meer informatie : http://kerk-wapserveen.nl

 

_______________________________________________________________________

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een weg van uitersten

_______________________________________

IJsbergen, beren en brekers

_______________________________________________________________

‘Het zee-ijs op de Noordpool dat wordt gevormd door bevriezing en groei is continu in beweging, gedreven door de wind aan de oppervlakte en oceaanstromingen onder het ijs. Door verandering in stormpatronen kwam het zomerijs in beweging, werd naar de Stille Oceaan getransporteerd en smolt direct in het warme water. Het was 2012, een nieuw kantelpunt voor het Arctische ijs.’ * 

De biografie die Bernice Notenboom schreef over de Noordpool; “Arctica” is adembenemend en schokkend en schitterend.

Toen ik las dat in de afgelopen twintig jaar 40 % van het ijs op de Noordpool is gesmolten, gingen mijn haren letterlijk overeind staan.

Het ijs, een dikke beschermende plak van 7 miljoen vierkante kilometer ( zo groot als de oppervlakte van Europa) stuurt de  zonnestralen terug naar de atmosfeer. 90% van de zonne-energie wordt teruggekaatst in de ruimte en reguleert de temperaturen van de hele planeet. Het is onze airconditioning.

Bernice Notenboom, Nederlands bekendste vrouwelijke  poolreiziger schrijft in “Arctica”, over haar expedities: ‘ Ik ben verslaafd geraakt aan dat overweldigende gevoel van isolatie, aan al die ontelbare schakeringen van wit en het besef van mijn eigen nietigheid.’ 

Ook tot mij is het besef van mijn eigen nietigheid weer eens diep doorgedrongen, in deze eerste helft januari. Ik ben dan wel niet fysiek op de Noordpool geweest, maar werd toch bevangen door de grootse, levendig beschreven beelden en door de feiten. De ophef die 250 mannenbroeders met hun Nashville Manifest veroorzaakten, kon ik zodoende wel bezien als een kleine, losgeraakte ijsberg, in de gigantische, massa’s van het smeltende poolijs. Maar toen ik langs een Drents dorpskerkje reed en daar de regenboogvlag zag wapperen, moest ik toch een paar tranen wegslikken. Een flink deel van dat ijsbergje bleek, juist zoals men altijd zegt over ijsbergen, onder water te zitten.

Het overweldigend gevoel van isolatie op de Noordpool en de ontelbare schakeringen in het wit, door Bernice beschreven, deed mij aan de Britten denken. Uren lang volgde ik op de BBC, de Brexit commentaren en de debatten in het Lagerhuis. Het was een fascinerend spektakel. Sprakeloos bleef ik tenslotte achter en zocht mijn toevlucht in het maken van een tekening.

       Voor Theresa May

 ‘May, …may everything, everything going to be alright’ **

__________________________________________________

______________________________________________________________________________

*Arctica , een biografie over de Noordpool.

door Bernice Notenboom en uitgegeven door Prometeus

____________________________________________________________

** Het beeld voor de tekening  heb ik geleend van Guido van der Werve. 

Vanaf 19 januari zijn in museum de Fundatie in Zwolle, vijftig Nederlandse kernkunstwerken te zien, gekozen uit werk van de laatste twintig jaar. 

De ijsbreker, het is een video, is een van de gekozen werken en op you tube gemakkelijk te vinden.

___________________________________________________________________________

 

 

 


H

Fris beginnen

_____________________

_______________________

 ‘Er is een begin en een begin dat niet begonnen is.

Vliegen met vleugels, dat is één ding,

vliegen zonder vleugels, dat is heel wat anders.

Niet lopen is gemakkelijk.

Lopen zonder sporen achter te laten is moeilijker.’  *

________________

In Genemuiden woonden vrienden, antikraak, achter een oude dijk bij het Zwartewater. Het was een verlaten woonhuis dat omringd werd door weilanden, bomen en lege stallen met schuren. Alles daar was tijdelijk, groot, oud en uit zijn voegen met een romantisch, weerbarstig randje. 

In een groepje zaten wij aan geïmproviseerde tafels, met grote potten thee.  Wij tekenden kaarten voor een spel. Het moest een kaartspel worden dat behulpzaam kan zijn bij zelfreflectie. Een lijst met woorden per thema hielp om associaties op gang te brengen. Het waren genoegelijke, stille, mooie middagen, waar iedereen vrij en intensief werkte aan het tekenen van een eigen kaartspel. Samen tekenen en schilderen geeft iets extra’s en wat dat precies is, dat is niet goed uit te leggen.

De resultaten waren verrassend, evenals de gesprekjes en de toelichtingen die hierbij volgden. Het spel daadwerkelijk spelen is er nooit van gekomen, want het kaartspel kwam niet af. Op nieuwjaarsdag dook ik inplaats van in de Drentse Hoofdvaart (moet er niet aan denken), in dit stukje verleden. Als lijntje naar het nieuwe jaar koos ik drie kaarten uit de tekenproductie van toen;  

________________________

                                                                 Vrede

 Uit de lange lijst met woorden voor associatie koos ik destijds:

eenvoud, moeiteloos, geen oordeel en vergeven.

______________________________

Moed 

  overgave, vertrouwen, offerbereidheid en in de bres springen.

_____________________________

Strijd

grens verleggen, waakzaam zijn, aangaan en strijdlustig.

________________________________

Confucius zegt:

‘Het geluk is daar waar alle beweging ophoudt.

Zij die niet kunnen ophouden,

rennen nog, zelfs wanneer ze zitten.

Als zien en horen met het innerlijk communiceren,

en de verstandelijke kennis naar buiten is verbannen,

komen de goden in je wonen,

zoveel te meer de mensen.

Dit heet de transformatie van de Tienduizend dingen.’  **

____________________________________________

 Een gelukkig jaar,

dat wens ik iedereen

en 

 Tienduizend getransformeerde dingen.

_____________________________________________________

*   TAO, de levende religie van China.

** TAO, de levende religie van China, door Kristofer Schipper 

Kristofer Schipper is hoogleraar sinologie aan de Leidse Universteit en aan de École Practique des Hautes Études in Parijs. Hij is ook Taoïstisch meester en beschrijft de geschiedenis van de Chinese leer.

Al lezend in het kleurrijke boek over de oudste religie van de wereld vond ik citaten voor deze blog. Hierbij moet ik bekennen dat ik het niet kon laten enkele zinnen een beetje naar mijn eigen bedoelingen te buigen, om de lading van de getekende kaarten een wat dieper laagje mee te geven.

____________________________________________________________________________

Weinig woorden en gele hesjes

___________________________________________

Weinig woorden en gele hesjes.

‘Moge iedereen gelukkig worden en vooral jij.’  *

______________________________________

_____________________________________

*Het Boeddhistisch Dagblad heeft in de ondertitel staan; ontwart en ontwikkelt. Een heel mooi streven. In de kop wordt bovendien een wens toegevoegd: ‘moge iedereen gelukkig worden en vooral jij’. Graag en van harte neem ik deze wens  over.

s’Morgens lees ik meestal wel even in de zevende jaargang van deze digitale krant. De rubriek van Meester Tja met de Tao van Tja, weet mij vaak met een glimlach op de been te krijgen.

 

https://boeddhistischdagblad.nl

________________________________________________

 

Sneeuw

________________________________________

Sneeuw

De hele dag al is het buiten prachtig, schemerig, donker grijs. Het zingt een beetje in mijn hoofd; ‘let it snow, let snow, let it snow.’ Ik verheug me op de beloofde, zachte vlokken en de heel andere wereld waarin we ons, binnen een paar uurtjes zullen bevinden, als het echt gebeurt. Alles samen in een stille, wit, bedekte wereld waar niets, maar dan ook niets, wordt overgeslagen.

Terwijl er nog geen vlokje is gevallen komen reeksen beelden te voorschijn die zich in mijn herinnering hebben genesteld. Beelden van vogels die precies weten waar ze moeten zijn. Vogels die honger hebben, maar eerst afwachten om dan zo snel als mogelijk, hun kans te pakken. Beelden van vogels die bepalen wie er wel bij mag en wie niet en die vechten over onzichtbare grenzen, die op de vlucht slaan of juist heel brutaal zijn.

Deze kraai bekijkt vanuit de hoogte wie er verjaagd moet worden en of het al veilig is om te landen  op de pinda’s of misschien in het huisje.

De merel durft het wel aan. Gaat naar de zaadjes op de grond tussen de grassprietjes, die maar een klein eindje boven de sneeuw uitpiepen.

_________________________________________

De tekeningen maakte ik een paar jaar geleden op een ipad. Het tekenen op de ipad ging snel en gladjes. Toch ben ik daar weer vanaf geraakt, al weet ik niet meer precies waarom. Maar nu er sneeuw voorspeld is vind ik het wel leuk om deze ipadtekeningen alsnog te voorschijn te halen en in de blog te delen.

________________________________________________________________________

.

De derde vrouw en het scheepsrecht

_________________________________________________________________

Judith Herzberg tijdens de nacht van de poëzie in september 2018

‘Hopen is een vorm van gekte

wanhoop ook.’

‘Dank u wel’

__________________________

Zo eindigde Judith haar voordracht. Het zijn de laatste twee regels van het gedicht dat zij voordroeg tijdens de nacht van de poëzie. Twee maanden later op 29 november ontvangt Judith Herzberg, (i934) de Prijs der Letteren uit handen van koning Willem-Alexander. Het meest bijzondere aan deze prijsuitreiking is, vind ik, dat het scheepsrecht zich hier het voltrekt. Na twee en twintig prijsuitreikingen staat op deze dag, de derde vrouw op het podium om de Prijs der Letteren te ontvangen.

Scheepsrecht is volgens van Dale: ‘recht dat op schepen geldt: gezegd om een derde herhaling te rechtvaardigen of te bespotten, (ook) alle goede dingen geschieden in drie keer.’ Gemakshalve houd ik het nu maar even bij – de goede dingen – en ga er vanuit dat die gewoon door blijven gaan. Koning Willem-Alexander las tijdens zijn speech, in het Koninklijk Paleis in Amsterdam, een gedicht uit de bundel ‘Het vrolijkt’ en dat helpt ook om op – de goede dingen – gericht te blijven. Al vind ik het wel vreemd dat in de zaterdagkrant van 1 december, van de Trouw en NRC geen letter of fotootje over deze gebeurtenis te vinden is.

Ik zoek naar een gedicht dat voor mij spreken kan en dat is niet zo gemakkelijk. Want op bijna iedere bladzijde, zit ik bij wat ik lees, instemmend te knikken. Het ene gedicht is nog sterker dan het andere. En ik kan wel een beetje sterkte gebruiken in deze zorgelijk onrustige tijden. In  de bundel ‘Wat zij wilde schilderen’ koos ik uiteindelijk het gedicht voor deze blog:

Regels geschreven tijdens plaatselijke vrede nr. 3

Het is veel werk, vrede

vredig houden

en versterken.

 

Daar zijn bloemen voor

muziek die van de toren

blaast maar ook

de watjes in de oren.

 

Van al het veel te vele

dat je omgeeft wil je

niet álles zien

niet álles horen.

 

We doen de kraan maar open

en er komt water uit!

We kunnen zomaar

winkels binnenlopen

en kilo’s suiker kopen!

 

Vrede is: niet aldoor

hoeven hopen. De radio

vergeten. En als je iemand

ziet in uniform, toch

door durven lopen.

 

Vrede is het als je begint

vrede gewoon te vinden

en niet meer iets

tussen oorlogen in.

 

Wij strooien

brood omhoog

als vogelvoer

en komen toe

aan zieleroer.

_____________________________

Gebed

 

Oprecht hoop ik dat Judith Herzberg het podium nog lang niet gaat verlaten, 

dat wij heel vaak veel brood omhoog zullen strooien en

dat het scheepsrecht ons altijd terzijde zal blijven staan.

________________________________

De wortel van alles

____________________________________________________

____________

 Er ligt een winterwortel voor het raam op de vensterbank, maar het is de grote oude tuin met herfstkleuren die de eerste aanblik trekt. Dat ik toch aandachtig naar de wortel keek en fotografeerde kwam doordat deze al een keer of vier geschilderd is in het atelier bij het kerkje in Wapserveen.  Ardan http://ardantimmer.nl schrijft op zijn website: 

‘Als ik me open naar datgene wat om me heen is; of dat nu natuur is, mensen of dieren, alles kan een inspiratie zijn voor mijn werk. Ik wacht  totdat het schilderij zich als vanzelf schildert. Op deze manier schilderen laat me zien dat artistieke uiting en spirituele manifestatie hetzelfde zijn’.

 

Dit schilderij raakte me en bracht mijn fantasie opgang. Het was alsof ik in frisse wind fietste. Alsof het steeds meer ging waaien. Het ging van een bedje met worteltjes in de moestuin naar hutspot, worteltrekken, kosmische manifestaties en het mannelijk geslacht. Ook herinnerde ik me een tekening van Dik Trom op een ezeltje met een wortel voor de neus. De stap om een eigen tekening te maken was toen niet meer zo groot. Het werd een vliegreis op een gans met een wortel als lokmiddel.  De reis op de tekening gaat naar de ruimtetelescoop Gaia die sinds december 2013 in een baan om de zon cirkelt.  Deze telescoop stuurde kortgeleden voor de tweede keer een stortvloed van nieuw vrijgekomen gegevens over het melkwegstelsel naar de aarde. Gaia bracht daarmee alle sterrenkundigen in de wereld het hoofd op hol, zo las ik op internet en in de krant.

 Botsingen van een klein sterrenstelsel met de melkweg doen samensmeltingen ontstaan die ons bevattingsvermogen ver te boven gaan. 6 tot 9 miljard jaar geleden ontstond door een botsing met een dwergsterrenstelsel een nieuwe sterrenstroom in de buitenste laag van de melkweg. Deze sterrenstroom heet naar haar ontdekker: de Helmistroom. Maar wat me nog meer bevalt is, dat de Helmistroom en de hele melkwegstelsel vol zit met mysterieuze, onzichtbare, donkere materie. Onzichtbaar en toch materie met bovendien een inherente aantrekkingskracht. Deze kracht schijnt tot nu toe onbewijsbaar te zijn, maar men denkt dat het wel zo moet wezen, want wat anders dan aantrekkingskracht kan sterrenstelsels doen samensmelten?  

En als de wortel waarmee dit hele verhaal begon erg lang op de vensterbank voor het atelierraam blijft liggen, dan volgt er ook een onherroepelijk samensmelten met een veel groter stelsel.  Een samensmelting die mogelijk toch ergens, ook wel weer een wortel is, van zelfs misschien wel alles.

_________________________________________________________

   Prof.dr. Amani Helmi,

Hoogleraar sterrenkunde

Zij ontrafelt de geheimen van sterrenstels.

Op de homepage van de universiteit in Groningen is daarover informatie te lezen en geeft Helmi uitleg in een video die geestverruimend is.

 

Founding mother van het vakgebied galactische archeologie.

https://www.rug.nl/news/2018/10/astronomers-discover-the-giant-that-shaped-the-early-days-of-our-milky-way

               ____________________________________________________________________________